gelukkig zijn

Geluk is maar een apart begrip, volgens het woordenboek staat Geluk [zelfstandig naamwoord] voor een gunstig toeval. En dat is ook hoe we het gebruiken, maar als je er over na begint te denken ben je het misschien juist wel eens met Aristoteles.

"Geluk is geheel afhankelijk van onszelf."
- Aristoteles

 En dat is natuurlijk ook zeker waar, er is geen bewijs voor, maar iedereen heeft het wel eens zo ervaren.
Wie goed doet, goed ontmoet. Maar zo ook karma.

Het ligt dan ook volkomen aan jezelf of je gelukkig bent of niet.
Gelukkige mensen hebben geen betere omstandigheden, ze maken er gewoon het beste van.

 

missen

Dat moment dat je beseft hoeveel je iemand kan missen en hoe veel je van die persoon houdt. Het moment dat je je niet voor kan stellen dat je ooit hebt kunnen leven zonder. 

Het moment, dat je hoopt dat die persoon nooit weg zal gaan. 

vreemde vrienden

Het is vreemd, hoe dat gaat met vrienden. Vaak heb je iets gemeenschappelijks, zoals school, werk of sport dat je bij elkaar houdt. Soms ben je alleen vrienden, omdat je toevallig dezelfde persoon niet mag.
Je kunt op de raarste plekken vrienden maken, bijvoorbeeld in het openbaar vervoer, als de trein vertraging heeft. Maar ook in de Ikea, omdat je dezelfde bloempotjes uitzoekt voor dezelfde kunst geraniums. 

En iedereen kent wel de kleine meisjes die 2 uur vriendinnen voor het leven zijn, omdat ze allebei een roze jurkje aan hebben. Natuurlijk is deze vriendschap snel voorbij als de één uitvindt dat de ander niet zo veel van paarden houdt als dat zij doet. 

Er zijn natuurlijk ook vriendschappen die langer mee gaan, maar dat noemen we dan weer 'echte' vrienden. 

de kleine dingen

Ik ben vast niet de eerste van wie je het hoort, maar van de kleine dingen moet je het hebben. De kleine dingen in het leven, de lach die jij op iemands gezicht kan toveren, de blijdschap van je hond als je na een lange dag thuis komt, een vlinder die op je vinger komt zitten. Het zijn ook de kleine dingen die belangrijk zijn, maar daarnaast moet je aan veel momenten ook weer niet een te grote waarde hechten. Stel je wordt niet aangenomen, je zakt of je maakt een fout. Het is echt geen ramp. Dat ene moment is het niet waart om over na te denken. Het is maar zo'n klein deel van je leven. Blijf niet hangen in het verleden, maar kijk met een frisse blik en een grote glimlach weer vooruit.

Vertrekken

Soms, soms zou ik gewoon al mn spulletjes bij elkaar willen pakken, weggaan en nooit meer terug komen.
Maar natuurlijk ben ik weer te verantwoordelijk... Het eerste waar ik aan denk is, Waar ga ik dan heen?, Wat ga ik daar doen? en Hoe ga ik dat betalen? Blehg. Daarnaast zou ik natuurlijk ook mn familie, vrienden en vooral mn lieve vriendje niet achter kunnen laten...

Oke, daadwerkelijk gaan is dus uitgesloten.. Eerlijk gezegd weet ik niet eens waarom ik zo graag weg wil. Wil ik ontsnappen aan de sleur, genaamd het dagelijks leven, of wil ik gewoon anders zijn?

Waarschijnlijk allebei.